Blistering tiles and unfortunate accidents.

Een ontzettend mooi dagdeel toegewenst,

Maandag, gisteren, was mijn eerste dagje vrij van de groep. De hele meesten van mijn groep gingen namelijk op een surfdagje, maar daar heb ik niet voor getekend aangezien ik dat nog 3 weken ga doen. Dus kwam in me op dat ik eventjes naar de Woolworths zou flip-floppen voor een beetje internet en ontbijt. Oh ja, ik had eindelijk een paar slippers gevonden op Zondag bij de Woolworths. Ze waren 6 dollar en ik heb er 5 uur op gelopen voordat ze vlak voor, ironisch genoeg, deze schijtwinkel kapot gingen. Ik dus op blote voeten naar binnen en even rustig achter internet.

Eenmaal klaar met het updaten van mijn foto's wilde ik gaan ontbijten maar hier moest ik eerst wat schoeisel voor aanschaffen dus vertrok ik richting de hoogste verdieping waar ik met veel geluk eerder slippers in mijn maat had aangetroffen. Maar uiteraard was dat het laatste paar in mijn maat. Nou no worries dacht ik dan ga ik rustig terug naar het hostel.

Stap ik het verfrissende pand uit en bij de deur loop je altijd nog zo lekker met je weelderige lokken onder zo'n aircondition punt door. Eenmaal buiten vond ik de hitte van de tegels nog wel meevallen dus ik loop achteloos richting een schoenenwinkel om toch wat aan m'n voeten te hebben aangezien het niet echt aangenaam wandelen was. Er komt een oversteekpunt aan en ik wil naar de paal lopen om op het oversteek-knopje te drukken en ineens schiet er een pijn door mijn voeten heen. Ik was uit de schaduw gestapt en de tegels waren praktisch tegen het kookpunt aan. Al vloekend rennend half hinkelend overgestoken om vervolgens snel de schaduw in te schieten. Nou heb ik 'n uur heen en weer gerend van winkel naar winkel waar ze allemaal niets in mijn maat hadden en moest ik uiteindelijk een paar achterlijke bootschoentjes kopen alleen maar om wat aan mijn voeten te hebben. Tot overmaat van ramp accepteerden ze mijn pinpas niet bij die waardeloze zaadshop en moest ik ook nog door de brandende zon op zoek naar een pinautomaat. Gelukkig kon ik met het kassa chickie onderhandelen en mocht ik mijn camera en Mp3 achterlaten en met schoenen aan gaan pinnen.

Dit drama achter de rug hebbende ben ik eventjes langs de supermarkt geweest en heb ik mezelf weer in de richting van het hostel begeven. Eenmaal aangekomen een smakelijke lunch naar binnen gewerkt, het had eigenlijk ontbijt moeten zijn maar i.v.m. het brandende-tegel-dans-festijn duurde het allemaal wat langer. De rest van de dag heb ik eigenlijk weinig uitgevoerd. Beetje socializen met wat Britten en op het dakterras loungen. 's Avonds de kroeg in, naar O' Malleys, omdat mijn begeleider Rob voor het laatst ging optreden daar. Hij vertrekt 3 maart weer terug naar Nederland.

Volbuis thuis zo rond middernacht en iedereen ging slapen. Ik besloot nog even het dakterras op te hoppen en vond een waar festijn aan de gang waar ik me dan ook vol in heb gestort. Die Britten weten in ieder geval hoe ze hun bier binnen moeten houden. Gelukkig zijn het allemaal toffe lui en heb je echt zo contact met die mensen. Jammergenoeg ben ik de enige uit mijn reisgroep die echt met andere nationaliteiten omgaat maar dat komt vast nog wel. Ben toch morgen weg. Uiteindelijk lag ik om half 5 in m'n nest en werd ik vanochtend hungover wakker. Maarja, that's part of the backpacking lifestyle.

Voor vandaag is er weinig mede te delen. Heb zojuist mijn surfreis betaald en mijn ticket gekregen. Maak het vanavond niet zo gek laat aangezien ik morgen om kwart over 7 al op het centraal station moet zijn wat of 50 minuten lopen is met volle bepakking. Of 15 minuten met de taxi. Guess what it's gonna be.

Moest nog eventjes een mailtje sturen naar Mojosurf om het werk te regelen en toen bedacht ik me dat het wel grappig was om mijn drama van gister even te posten.

Dit medegedeeld wens ik jullie verder nog een fijn verblijf in het koude Nederland. Ik weet niet of ik internet zal hebben tijdens die surftrip dus dit kan de laatste update zijn voor de komende 3 weken. Mocht dat zo zijn dan zul je dat niet van mij horen want ik heb geen internet. :D

Yours truly,

Bob.