'' Honey, I'm home! ''

Zo klonk het aan mijn deur een kleine 2 uur geleden toen ik gestrekt op m'n bed lag uit te puffen van een lange werkdag met daarna een supermarkt trip. Rune is terug van Fraser! Hij blijft hier nu nog een week, of anderhalf, voordat hij verder reist naar Cairns om zijn maten te ontmoeten.

Awel, Gedag mensen,

De afgelopen 2 weken. Jezus, 2 weken alweer sinds mijn laatste update. Het werk begint namelijk een beetje op te pikken en als je 6 dagen per week werkt, 's middags slaapt en 's avonds met eten bezig bent en dan 'n filmpje voor bed of iets dergelijks blijft er weinig tijd over voor andere dingen. Soms is het al vervelend als je naar de supermarkt moet maar goed dan heb je wel 'n keer een korte dag of een dagje vrij.

Jammergenoeg bestaan vele dagen nog uit een uurtje of 5-6 en dan verdien je alsnog  bijna niets, ookal werk je 6 dagen per week. Ik heb ook gemerkt dat je wel gewoon elke dag om 1 uur naar bed kan gaan als je er om 5 uur uit moet. 's Middags dutten is de oplossing. Als werk afgelopen is en iedereen een rendez-vous met zijn nest heeft dan is het muisstil in het hele hostel. Als je bijvoorbeeld van kwart voor 6 tot 1 werkt en terugkomt ( zoals vandaag ) dan vertrekt het hele hostel in rijen naar de douches en vervolgens onder de dekens. Ramen open, deuren dicht, en maar meuren. Zo tussen 4 en 6 is het hele hostel wel weer op om dat dan de maag begint te rammelen. Mijn dieet bestaat uit nogal rare dingen. Als je geen zin hebt in koken dan heb ik de vorige keer uitgelegd dat je dit sowieso al niet erg vaak hoeft te doen. Maar op die vervelende maandag, woensdag, donderdag en vrijdag als er geen goedkope kant-en-klaar maaltijden worden aangeboden door Bundaberg dan moet je maar.

Als je ergens geen zin in hebt dan is een blik soep met een oven-knoflook-stokbrood je ideale oplossing voor een slordige 3,50 $ aan ingredienten. Sweet&sour chicken&rice is ook 'n 15 min. gemak mikje. Keep it simple.

Mijn kamer is van een oase van rust in 1 dag naar een heus helhok omgeholpen. Omdat er steeds meer groepen werkende mensen het hostel in trekken wil Melissa ( manager ) huidige bewoners allemaal bij elkaar inrammen in oncomfortabel kleine kamers met te veel bedden. Van een 4-persoons kamer voor mezelf ben ik gedegradeerd naar een 4-persoons kamer met 4 personen. En met 4-persoons kamer bedoel ik 2-persoons kamer met 4 bedden. Zit nou op de kamer met mijn ouwe getrouwe Rune die vandaag dus teruggekomen is, Taavi een Estlander waar ik de laatste 2 weken beter bevriend mee ben geraakt en een relatief nieuwe aap uit Los Angelos.

Grappige dingen die de afgelopen 2 weken zijn gebeurd.

Een Britse dame die onlangs gearriveerd is in het bonte bolwerk van Dingo Blue heeft ze niet allemaal op een rij. Carina is een 24 jaar oude blondine die je op de vraag '' Do you know what time it is? '' met alle liefde een 4 uur durend antwoord geeft wat eindigt op familie drama's en wat ze op dat moment ook maar in haar hoofd heeft. Maar goed, deze dame had een nogal groot exemplaar van een bidsprinkhaan gevonden in de tuin en deze voorzichtig op haar arm mee naar binnen genomen. Ze had nog nooit zo'n ding gezien en was helemaal in haar nopjes. Ze ging op de bank zitten met haar eten en de bidsprinkhaan op de bank. Na een paar hapjes pasta ging de aandacht weer naar dat beest en na een por sprong het omhoog en vloog recht in haar gezicht. Waarop ze achterover met bank en al op de grond belande. Krijsend van de bidsprinkhaan in haar gezicht en de pasta in haar decolletee.

Shinichi ( Ik noem hem ChinChan ) de Japanner heeft in zijn slaap veel liggen draaien en zo de lattenbodem verschoven waarop hij dubbelgeklapt door zijn bed is gevallen.

Ik ben wakker gekreund door mijn buren die het om half 3 's ochtends hoognodig vonden om het hostel wakker te neuken. Mijn Noorse buurvrouw heeft een dijk van een stem als zich er ongeveer 4 centimeter gipsplaat tussen onze bedden bevindt. Ik ben allang blij dat ik haar Britse belager niet hoor brullen.

Ik beloof dat ik niet weer 2 weken zal wachten voordat ik weer van me laat horen maar ik houd het wel weer kort dit keer. Er gebeurd gewoonweg niet genoeg om er een langer verhaal van te maken. Als jullie me nou allemaal eens gingen sponsoren dan kon ik sneller weer gaan reizen en dan had je tenminste wat te lezen. :P

Dames en heren dat was het weer voor deze keer,

Toedels, Bob.