Squeeking bones and sticky fingers.

Gegroet mijn reisverhaalverslaafden,

Alvorens veel dank voor jullie meelij, dankzij jullie vele gebeden zijn de mijne verhoord en het zonnetje is naar buiten gekomen. Strakblauwe hemels met een felle bol in het midden die de dagtemperatuur tot kalmpjes boven de 30 brengt. Een fris briesje zorgt voor een ultiem klimaat moet ik toch zeggen. Hoe is dat nou precies in Nederland? Lente toch?

Het hostel waar ik in zit, Dingo Blue, is echt een ongelofelijke pauperbende. Van de 4 wc's werken er 2 en heeft er 1 toiletpapier. Van de 4 douches werkt er 1 niet, 1 spuit bruin water en zand, 1 heeft geen slot en de andere werkt. De maximum capaciteit van het hostel is 78 mensen en in het hoogseizoen, wat komende is, zal het vol zitten. Ook mag ik tot mijn vreugde mededelen dat er 4 fornuis pitjes zijn als iedereen honger heeft, er ongeveer genoeg koelkast ruimte is voor 20 man en er niets aan potten, pannen of wat dan ook in het hostel is. Je moet alles zelf kopen dus ook ik ben op zoek gegaan naar potterij, pannerij, snijerij en gevork. Ik ben met 15 dollar voor de hele mik geslaagd gelukkig. Ik mag opgelucht ademhalen dat de gasten niet dezelfde waarde hebben als het hostel, het zijn allemaal erg toffe mensen.

Onderweg naar het winkelcentrum ( 10 minuten lopen ) zag ik vanuit mijn ooghoek een wit bordje glinsteren met ''Mumma Bee's Second Hand''. Omdat het 10 minuten lopen was gingen we natuurlijk met de auto wat het 2 minuten maakte, dus parkeren. Alleen voor de naam was ik er al naar toe gegaan maar hier kon ik dus een braadpan aanschaffen voor 1,70$ en 2 potten voor 3 $. Ook een paar oude shirts om in te werken ( 3 voor 5 dollar ) en bestek kostte 0,10 $ per stuk. Eenmaal bij de kassa aangekomen stond daar een tandloos stukje mens van ongeveer 1.50M hoog met een  scheiding in haar grijs/witte haar grijnzend klaar om alles in een tasje te pakken en aan me te overhandigen. Rechts van haar stond een toren van een aboriginal met grijs haar en een gokneus zo groot als een blikje cola, schijnbaar haar partner, die ons vroeg waar we vandaan kwamen. ( Ik en Otto ) Uiteindelijk hebben we een kwartier met die mensen staan praten. Ze gingen na jaren eindelijk op vakantie en het was de laatste dag op werk. Spannende bende. Maar eind goed al goed, goedkoop geslaagd.

Van de groep die er nu zit ben ik bevriend met bijna iedereen. Stuk of 20. Het is heel vreemd maar na een paar dagen heb je het gevoel alsof je al jaren goed bevriend bent met die mensen. Iedereen leent elkaars shit en doet wat voor 'n ander en deelt eten enz. Echt een relaxed sfeertje.

Dan aangekomen bij het werk waar ik traantrekkend mee ben begonnen afgelopen dinsdag. Het zijn allemaal nog korte dagen omdat het seizoen net aan het beginnen is. Werkdagen van 3-4 uur heb ik nu meestal. Dinsdag heb ik 3,5 uur tomaten geplukt wat op zich nog wel meeviel. Er rijdt een gigantische trekker tussen de rijen planten met enorme vleugels aan weerszijden. Aan die vleugels hangen lopende banden die naar 2 stoeltjes leiden. Deze stoeltjes hangen aan die vleugels en glijden precies 5 centimeter over de grond tussen de rijen tomaten door. Je zit op zo'n stoeltje en gaat door de planten heen en  mikt al die tomaten op de lopende band. Je begint wel om 6 uur 's ochtends dus dat is 5:15 opstaan om ontbijt te maken, eten en brood maken om mee te nemen. ( Je moet altijd brood en 4 liter water meenemen omdat het zomaar een 8 of 10 urige dag kan worden, en dan ben je fucked ) Alles in je tas proppen, en wat in je mond om vervolgends om 5:45 te vertrekken.

Maar nou heb ik woensdag en vandaag ander werk gedaan waar  ik me bij voor kan stellen dat de duivel je daar 80 urige werkweken in laat draaien alleen is het daar nog warmer dan het hier is. Hoewel ik me dat al moeilijk voor kan stellen. Het planten van tomaten en capsicums. Stel je voor, 1000 x 500 meter velden met allemaal rijen. Om de 20 cm ligt een 30 cm dikke laag plastig met potgrond. Dat zijn veel rijen potgrond zeg ik u. Daar worden allemaal gaten in geprikt die ongeveer zo groot zijn als een handpalm. Dan lopen er een aantal supervisors en anderen rond die bij elk gaatje een plantje leggen. En jij, als lage arbeider / proletarier eerste klasse, mag op je knietjes door de keien en de brandende droge harde aarde kruipen om stuk voor stuk een plantje in zo'n achterlijk kutgaatje te persen. Volle ochtendzon op je kop als je erachter komt dat je de zonnebrand bent vergeten, want wanneer neem je die nou mee naar je werk. In Australie ja. Na 4 uur kruipen, bukken, opstaan, lopen, kruipen, opstaan, drukken, etc. ben je helemaal naar de fuck. In zo'n veld met 40 Koreanen en 10 blanken voel je ook nog alsof je werk van die zielige mensen afpakt. Die lui gaan ervoor hoor, zo snel mogelijk. Ik denk dat 1 Chinees 2x zoveel plant als de mensen van ons hostel met onze luie instelling. Iedereen denkt; 'Word ik per uur betaald dan werk ik traag - Word ik per plantje betaald werk ik knetterhard'. Nou werkt dat niet met planten maar met plukken krijg je dat soms, betaald worden per kilo, mand, krat of zoiets. En dan werkt iedereen 2 - 3x zo hard.

Maar goed, werk is werk. Het seizoen zal binnenkort beginnen met lopen en dan maak je 6 of 7 dagen per week 10 urige werkdagen. Minder zin in maar ik zie wel. Nu werk je steeds 3 of 4 uur en dan ben je terug  om 10 uur 's ochtends. De meesten beginnen dan met drinken, pokeren, kloten en andere bezigheden opzoeken. Overdag wordt er veel moeite gedaan om zo min mogelijk uit te voeren. Een beetje lam rondhangen, met de bus naar het strand, poker spelen, filmpje opzetten en gewoon onderuit hangen. Een beetje dingen in die trend.  Dames en heren, het was me weer een waar genoegen, ik zweef terug naar het hostel. Het is half 2, ik ga tosties maken en een kutfilm kijken.

Love 'n kisses,

Bob.