Star sprinkled days and woeful departures.

Geachte lezers zij gegroet,

Ten eerst moet helaas de foto update wederom op zich laten wachten. Het stuk schroot waar ik dit op typ heeft 10 seconden nodig om een woord in te vullen wat ik 5 minuten geleden getypt heb. Dat ik uberhaupt aan deze blog ben begonnen is een mirakel. Er staat echter een gloednieuwe computer naast maar die is de hele dag al bezet, de foto update komt dus morgen wel.

De afgelopen week in het surfkamp is me verschrikkelijk snel verlopen en als je er op terug kijkt, vanaf mijn terrasje tussen de palmbomen door naar de baai, dan lijkt het wel alsof ik daar een maand of 2 heb gewerkt i.p.v. de 2 weken en 5 dagen, waarvan ik er 5 klant was. Je leert iedereen kennen en maakt vrienden die in zo'n korte periode uitbloeien tot personen die je mee wilt nemen in je koffer. Dat is dan helaas wel weer jammer aan het afscheid. Maar later meer daarover.

De hele week weer in de keuken gewerkt en lekker gesurft maar m'n ritme is wat omgeslagen. Het was nu meer rond 10 uur je nest uit meuren om vervolgens even te douchen en aan de lunch shift beginnen. Dit werd na de shift dan opgevolgd door een potje surfen en daarna uitbundig relaxen. Het avondeten klaarmaken en serveren, opruimen en dan lekker drinken. Dit laatste is vooral de boosdoener geweest in het wegwerken van de 7 o'clock surf.

Maar tijdens het relaxen in de middag werden er uitbundig spelletjes gespeeld met mijn mede-mojo-maten, vooral Greg en Charlie, 2 Engelse knaaps. Deze mannen staan wel in de foto update morgen. Dat zijn degenen geweest waar ik vooral mee rondhing. Ook waren Willy, Ollie, (William&Oliver) en nog wat anderen vaak van de partij. Bij de foto update morgen zal ik wel even wat namen gooien.

Ik heb ook eindelijk na al die keren surfen een fatsoenlijke sick hoge golf gepakt. Je begint namelijk de hele tijd vooraan in de whitewash om een beetje te proberen hoe je moet opstaan etc. Maar later ga je wat verder naar achter om op de 'unbroken waves' te surfen. Er was een 10-foot swell, wat voor iets meer dan 3meter hoge golven zorgt en we waren met een groepje gaan surfen. De meeste mensen die daar waren deden een 2 of 3 maand durende opleiding naar surf instructor en we hadden een paar gasten bij ons die bijna klaar waren. Ze hebben me nog wat tips gegeven en ik was succesvol in het opstaan op een unbroken wave om vervolgens een bocht in te zetten en uiteindelijk van m'n plank werd gemept door het omslaan van de golf. De groteren doen iets meer pijn. Ik had een dikke blauwe plek op m'n rug precies waar die golf erin klapte. Was het meer dan waard though.

Afgelopen zaterdag was er een klein festival op het terrein, waar ik ook foto's van zal plaatsen, ( Zowel terrein als festival ) en dat was echt ontzettend gaaf. Ik moest wel werken dus ik heb tijdens mijn dinner-shift 1 band gemist maar dat maakt verder niet uit want ik was al dronken en hoorde het kabaal wel. Die avond flink lopen ragen, zoals ze dat hier noemen, op allerlei bands. Je had een braziliaans duo met gitaar en zo'n vierkant drumdoosje wat echt best goed was. Een paar kleine rock bandjes en een (schijnbaar) erg bekende Australische band ' The Grains '. Ze voldeden aan mijn verwachtingen.

Nog een paar Nederlandse dames ontmoet Marlijn en Daphne. Staan ook wel op de foto. Groot deel van de avond mee doorgebracht en verder lopen ragen met Flossy en Greg. Charlie was om 10 uur 's ochtends begonnen met drinken omdat het zijn vrije dag was. Hij lag om 8 uur in bed omdat hij niet meer lopen kon. Letterlijk, want Greg en ik hebben hem in z'n top-bunk moeten tillen. Na 10 seconden was hij out en toen begonnen we scheerschuim in z'n hand te spuiten en dan in z'n gezicht kietelen. Nooit geweten dat die flauwe grap zoveel gegrinnik kan voortbrengen. Nog wat tandpasta in z'n neus gespoten en toen zijn we maar weer naar het festival gegaan.

Flossy had ik nog niets over verteld maar dit is een Franse vent die van sunrise tot sunset drinkt. Hij is al meer dan 5 jaar niet thuis geweest omdat hij daar geen zin in heeft. Hij had z'n 1e en 2e jaar werkvisum in Australie al verbruikt, heeft een jaar in Zuid-Amerika rondgewandeld en is vertrokken naar Indonesie en Nieuw Zeeland. Ook is hij in Mallorca, Tasmanie en nog wat landen geweest. Hij had al eerder voor Mojo gewerkt en was terug met een 3 maand toeristen visum nog even hier aan het werk gegaan alleen voor eten en onderdak zoals ik. Daar hoef je geen werkvisum voor te hebben. Hij staat wel op de foto maar je kan echt gigantisch goed feesten met die gast.

Het is wel een beetje jammer dat ik een lange tijd geen update meer heb gedaan want dan ga je toch alle kleine details een beetje vergeten en kan je alleen de grote lijnen vertellen. Ook gebeurd er natuurlijk te veel om alles te vertellen maar toch vergeet je veel toffe dingen in zo'n verhaaltje.

Gisteren ben ik jammergenoeg vertrokken uit het Mojo Spot X surf camp. Het halve kamp kwam me uitzwaaien en Flossy, Greg, Charlie en Will waren een of ander vreemd 'I love you, don't leave' liedje aan het zingen. Ze waren dronken, het was 1 uur 's middags dus ja dat krijg je. Met een buzz in m'n hoofd en wat tunes heb ik mezelf door een 3,5 uur durende busreis geworsteld die me helemaal naar Byron Bay heeft gebracht. Daar werd ik, als enige, in een zij-straatje uit de bus geworpen. Ik reiste namelijk mee met een groep die naar Brisbane ging en werd onderweg afgezet. Met bepakking en bezakking het dorpje in gesjokt en Otto opgebeld. Otto is een Nederlandse gast die ik in Sydney heb ontmoet. Hij wist me de naam van zijn hostel te vertellen en ik ben in die shuttle bus gestapt. 5 Minuten later was ik ingecheckt in het Belongil beach house. Otto heeft een van gekocht en ik ga woensdag a.s. mee met hem naar boven. Via Surfers Paradise naar Brisbane en omhoog. Dan gaan we naar een of andere klein dorpje waar veel werk schijnt te zijn. Daar gaan we samen een tijdje fruit plukken en dan weer verder omhoog.

Als ik meer weet, weten jullie meer. Ik ga nu met Otto en Toby, een Amerikaan die ik gister heb ontmoet, poker chips aanschaffen om te pokeren met Jim, Greg, Andrea en wij 3. Anderen die ik gister heb ontmoet. Het is zo simpel hier.

Dames en heren, Later.