Raging roundabouts and hundreds of kilometers.

Ave lezertsen,

Vanaf gearriveerd te zijn in het pittoreske Byron Bay op zondagmiddag ben ik al weer een heel stuk verder noordwaarts. Maar eerst Byron. Op de computer waar ik nu zit kan ik ook eindelijk foto's uploaden dus ik zal er een paar opzetten. Helaas heb ik niet echt ontzettend veel tijd dus ik kan niet alles online zetten wat ik online wil zetten maar dat online zetten zet zich recht op een later tijdstip.

In Byron Bay  bleef ik in het Belongil Beach House waar ik onze Otto weer heb ontmoet. Ook heb ik kennis gemaakt met Taber, een jonge Amerikaan ( Vorige blog Toby maar dat was fout ), Jim, een Engelsman van 60 die meer blowt dan wij allemaal bij elkaar, Greg, een Nieuw zeelandse gast die al jaren niet thuis is geweest, Richard, een bebaarde Engelse wildeman die precies weet welke paddestoelen je wel en niet kan plukken om op los te gaan, Andrea een hyperactief hoopje Australier wat niet ophoud met praten en last but not least Toby, een Deen met een gruwelijke pokerface. Dat soort mensen ontmoet je hier allemaal en dat vind ik echt het mooiste aan reizen. Elke avond was pokeravond en de inleg was 2 dollar. De eerste plek kreeg de hele pot -2$ want de 2e plek kreeg z'n inleg terug. Van de 5 potjes ben ik 2x 2e geworden. Dus ik heb maar 6 dollar verlies gedraaid. Maar dat maakt me allemaal verder weinig uit, het waren leuke avonden.

Verder in Byron Bay nog wat rondgewandeld en rondgekeken. Een tripje gemaakt naar de vuurtoren waar je echt een prachtig uitzich hebt, en je op het meest oostelijke punt van Australie staat. Op woensdag 17 Maart, gsiteren, zijn Otto en ik in de woeste bus gestapt op reis naar het noorden. Van ons gevaarlijke gevaarte zal ik ook nog een foto maken. We zijn naar boven gereden richting Surfers Paradise waar we de auto aan de kant van het strand hebben gezet en even door de stad hebben geparadeerd. Hier bevonden zich de meest vreemde winkels, van souvenirs naar winkels waar je dildo's met een Australische flag kon kopen en van limousine ritjes in hummers naar zaakjes met de meest nichterige postkaarten die je je kan voorstellen. Maar verder een leuk stadje met een mooi strand. Na deze middag gebakken te hebben in Surfers en hier wat boodschapjes aangeschaft hadden zijn we weer in onze ouwe getrouwe gestapt om verder te knallen naar Brisbane.

Na een uur, anderhalf, kwam Brisbane in zicht met een indrukwekkende skyline. Toen we eenmaal van de snelweg afkwamen hadden we snel in de gaten dat we hier eigenlijk weinig wilden zien en zijn we weer op zoek gegaan naar de snelweg. Een paar skyline kiekjes en Brisbane lag snel achter ons. Ik ben de mapman in de auto dus ik lig constant overhoop in kaarten en allerlei dingen, worstelend in mijn bijrijdersstoel om de goede wegen aan elkander te linken. Gelukkig ging het allemaal vrij probleemloos. Tot we in Noosa Heads aankwamen toen de zon onder begon te gaan. Wat trouwens een vrij plezante en mooie aangelegenheid was aan de kust. Het zoeken naar een hostel ging niet geheel zonder problemen aangezien bijna alles vol zat. Wij dus de gidsen doorzoeken en uiteindelijk was het Nomad hostel zo gastvrij ons te ontvangen voor 30$ de nacht. Waardeloze prijzen hier, alles is echt ontzettend duur. Voor de goedkoopste pot duo penotti betaal je 6 dollar ofzo. Om maar even te vergelijken. Dat is Woolworths home brand he, geen duur spul.

Maar goed, met 6 Zweden in m'n kamer zijn we aan de nacht begonnen. Beetje chillen en drinken het was tenslotte St. Paddy's Day gisteren waarbij er zelfs een band in de hostelbar aan het spelen was. De band was verschrikkelijk slecht maar dat doet er verder niet toe, het was wel gezellig met die rotzooi op de achtergrond. Nog even nagezeten en toen maar gaan slapen. In een fucking bed. Een bed zeg ik u. Geen gestapel, geen ijzer, geen gekraak, ik sliep in een bed. Dit was een primeur in Australie. Er hing zelfs een fan aan het plafond die de kamer lekker koel hield. Ik heb ontzettend lekker geslapen. Maar ik ben op tijd wakker geworden om op tijd uit te checken en even achter internet te duikelen.

Vandaag gaan we omhoog naar Rainbow Beach en misschien zelfs helemaal naar Bundaberg waar we werk gaan zoeken. Dus ik wacht nog even tot die gruwelijk trage foto's eindelijk online staan en dan stappen we in de bus. Boterham Jam ontbijt.

Elles, mijn excuses voor het te laat versturen van je verjaarspresentje, maar het is onderweg.
Verder allen fijn weer toegewenst, alhoewel ik ook wel weet dat dit geen werkelijkheid worden zal.
Voor mij wel.

Mvg,

Bob.