Sun starting, season starting.

Krakkemikkige wuif,

Ik dacht dat er wel een korte update vanaf kon. Jammergenoeg ben ik de SD-kaart van mijn camera kwijtgeraakt dus ik ben alle foto's die niet op internet staan kwijt. Dat is wel echt ontzettend balen. Misschien vind ik hem nog terug in de klere zooi die mijn kamer beslaat maar ik denk hem achter te hebben gelaten in een internet cafe computer of iets dergelijks. Voor er weer een fantastische foto-update aankomt moet ik dus even een nieuwe kaartje aanschaffen en wat kiekjes knappen. Maar dit zal hoogstwaarschijnlijk rap in orde komen.

De dagen gaan ongelofelijk snel hier. Ik kan haast niet geloven dat ik al 3 weken in dit afzichtelijke boeren gat zit opgesloten en dat het ook nog wel even zo blijft. Je vraagt je vast af hoe het komt dat de dagen zo snel gaan in het saaiste plaatsje in Australie. Het hostel is echt geniaal. Je bent de hele dag een beetje aan het chillen, muziek luisteren, drankje nuttigen, etc. Maar er komen ook plannen voort uit deze verveling. BBQ's in het park, tripjes naar zee, met een crossmoter naar een 4WD track en nog allerlei andere dingen. Ik heb vandaag met 2 Denen uit het hostel in een tattoo shop gezeten, ze hebben allebei dezelfde tattoo genomen. Ik zal even kijken of ik van hun facebook / blog wat foto's kan pikken. En zo gebeurt er van alles hier.

Het werk begint een beetje te komen en ik ben gister zowaar voor het eerst betaald. Een ware 730 dollar of iets dergelijks. 230 Van week 1, deze had wat minder uren. En 500 van afgelopen week. Ik heb deze week nog niet zo veel uren gemaakt helaas maar hopelijk komt dit nog in het weekend. Of het nou zondag of woensdag is maakt weinig uit op de boerderij heb ik begrepen.

Otto, mijn trouwe reiscompagnon, is ontslagen door onze tomaten-tiran Robert. Ook de Deen Sune moest het onderspit delven diezelfde dag. Gelukkig pluk ik vrij rap. Maar vrees niet, mijn 200 centimeter tellende Hollandse maat heeft werk gevonden bij een paprika-plukkerij. Sune, Rune en Jon zijn 3 Denen waar ik de afgelopen 2 weken veel mee heb opgetrokken en met een traan in mijn linkeronderooghoek moet ik mededelen dat Sune en Jon hun reisgezelschap gaan opbreken om met z'n 2-en verder te reizen. Sune kan geen ander werk krijgen en heeft nog geld zat om door te reizen naar Cairns om vervolgens daar te gaan werken, Jon besloot hetzelfde te doen. Rune wilde graag mee, zijn Engels is ook het minst, maar kon dit gewoonweg niet betalen.

Ik schrijf nog een beetje weinig over individuen omdat het een beetje raar is maar ik zal gedurende de komende 2 maand hier toch nog blijven werken dus uiteindelijk zul je de meesten wel kennen. Ik doe ze liever stuk voor stuk als ik er wat bij te vertellen heb dan dat ik elk persoon indvidueel ga uitleggen.

De aap achter de toonbank fronst naar me en wijst naar de klok. Over 2 minuten gaat het internetcafe dicht dus ik brei er een einde aan. Het was me weer een waar genoegen verslag te mogen doen van mijn avontuur.

Dames en heren, salut.