Sweaty outfits and mindnumbing off-days.

Weesgegroet internetgegadigden,

Het is alweer een paar dagen geleden dat ik mijn laatse update ter wereld heb gebracht. Ook moet ik mededelen dat de Oldenzaalse garde is geslaagd in het in gevaar brengen van mijn blogveiligheid. Komische update, bedankt leute. :)

Bundaberg is echt een ongelofelijk saaie stad. Het is een beetje zoals Oldenzaal, maar het centrum is 1 straat en er zijn wat afgelegen supermarkten. Het is wel wat groter dan Oldenzaal doch omdat het grotendeels boeren zijn die hier wonen zie je er niet veel van. Rustige straten, kleine winkeltjes, hier en daar een klein winkelcentrumpje, wat restaurantjes en barretjes met barristas. Er is een openbaar zwembad dat 3$ kost. Dit zwembad bevat een ongelofelijk klein badje van 1 meter diep en een wedstrijdzwembad van 50 meter. Baantjes trekken of lamballen in een pierenbadje. Als we de bus niet mogen/kunnen gebruiken om naar het strand of andere dingen te verkassen is dit zo'n beetje ons enige vermaak. Als we geen zin hebben in zwemmen is het een beetje lamballen in het hostel met anderen, drinken, saai doen, kaarten en andere aparte taferelen. 's Middags allemaal de keuken in om lekkere dingen te maken. Met een vrije dag moet je toch mooie dingen doen. Nacho's met kaas de oven in, pasta met kruidenstokbrood, noodles, tosties enzovoort.

Het werk is gelukkig wel een beetje begonnen. Ik heb in de afgelopen 2 weken bijna 40 uur gewerkt waarvan het grootste deel geconcentreerd in afgelopen week. Jammergenoeg zijn er nog veel vrije dagen die echt geld verdienen momenteel nog niet mogelijk maken. In 2 weken tijd heb ik 500 dollar kunnen verdienen en de huur voor 2 weken is 350$. Krap rondkomen en niet sparen dus maar dit komt goed als het seizoen fatsoenlijk start. Ik zal de komende tijd ook wat minder updaten omdat ik krap bij kas zit en internet duur is maar ook omdat er zoals ik nadrukkelijk heb uitgelegd helemaal geen ruk gebeurd hier. Het heeft weinig toevoeging om hier allemaal dronken/lamme discussies uit te typen omdat er de rest van de dag weinig is gebeurd.

Ik had het tomatenplukken bij mijn vorige verhaal vrij makkelijk laten glippen omdat ik het planten echt weerzinwekkend vond maar na mijn eerste 10-urige dag tomatenplukken moet ik mededelen dat dit ook daadwerkelijk rampzalig is. 10 Uur op zo'n krappe machine, een hard klein plastic stoeltje dat je zwevende houdt, geen ruimte voor je benen die steeds verstrengeld raken in planten en onkruid, pijnlijke handen van het speuren door de netelige tomatenplanten, armen onder de krassen en een heerlijke volle zon op je kruin. Om het allemaal nog beter te maken begon het na een uur of 5 knetterhard te regenen, een heuse apocalyptische stortbak. Vreemd genoeg, koud water kwam zo hard uit de lucht dat ik met een vergelijkbare snelheid van douchen nat werd.

'' GET YOUR  HANDS IN THEM BUSHES BOYY~! '' , '' KEEP LOOKING, CHECK YOUR ROWS~!!! '' , '' YOU WANNA GO HOME BOY? YOU'RE LEAVING BUCKETS, PICK IT UP!!! ''

Dan heb je nog zo'n vent in je nek, een wansmakelijk figuur van een jaartje of 30 met een autoriteitsprobleem. Robert houdt de hele dag een oogje in het zeil en rent door je tomatenrijen heen om na te kijken of je alle tomaten wel van de plant hebt gehaald. En wat is het me toch een ramp dat men soms een tomaatje mist. Niet zien hangen, de kleur niet herkend of iets dergelijks. Deze tomaten pluk je namelijk niet als ze rood zijn, dat zou te makkelijk zijn. Oranje, Geel, Roze, heeeeel licht roze. Allerlei vage kleurtjes beginnen onderaan op de tomaat zichtbaar te worden als ze beginnen met verkleuren. Zodra ze verkleuren willen ze de tomaten graag hebben dus alles met een beetje kleur moet je plukken. En dan rent onze Rob naar je toe met 10 knalgroene tomaten in z'n hand die op de onderkant een roze vlekje tonen. Volgens mij vraagt hij zich echt af waarom we die missen maar ik weet niet of hij die vraag voor de grap stelt of niet. Ik had niet moeten lachen.

Er loopt ook zo'n halve tussen de fieldwork groep die mensen steeds het volgende vraagt; '' Have you got some fingernails'' , - '' Yes, why? '' , '' So you can scratch my balls boy, hahaha. ''
Van dat soort figuren moet je het hebben hier.

Dan werk je van 6 tot 4 en ben je fysiek volkomen verkracht. Je hebt nekklachten van het 1-kant op leunen gedurende 10 uur. Om dezelfde reden doet je rug zeer en je armen voelen alsof je de hele dag tegen iets aan hebt lopen slaan.

Maar goed, zonder verder gezeik heb ik afgelopen Donderdag het hardste feest tot nu toe in Australie mee mogen maken. We hadden een drie-voudige verjaardag in het hostel en letterlijk iedereen had zijn zinnen gezet op zuipen. Otto, mijn reiscompagnon wordt morgen 30 en ook Jaak de Estlander verjaard die dag naar 27. Mait een andere Estlander werd 5 op die Donderdag maar het mooie was dat iedereen die Vrijdag vrij was. Vandaar dat het feest op die datum gepland was. Ook zal ik hier wat foto's van op het internet zetten. Dit vrolijke festijntje werd gesponsord door de man van de manager die namelijk zelf rum brouwt in z'n kelder. Alcohol is schreeuwend duur hier dus 12 dollar voor een fles rum met 41% is helemaal niets. Iedereen ragen op rum met de muziek pompend uit de boxen hielden we de buurt wakker tot in de kleine uurtjes. Mensen mogen ons niet zo. Er rijden soms zelfs auto's voorbij die toeteren of mensen die schelden naar het hostel enzo. Echt ontzettend grappig omdat sommige mensen die hier blijven zich daar wat van aan trekken, de straat op rennen en terugvloeken.

Ik denk dat ik een maand of 2 nodig heb om mijn financiele status zodanig op te krikken dat ik omhoog kan naar Cairns/ Darwin en evt. zelfs naar Perth voordat ik weer hoef te werken maar dat ga ik allemaal nog rustig uitzoeken. Ik heb ook besloten dat in plaats van het geplande halve jaar ik zo goed als zeker een vol jaar of langer blijf. Ik ben niet aangenomen op de opleiding waar ik voor aangenomen had willen worden dus heb ik niets om op tijd voor terug te komen. Aan de ene kant ook wel lekker maar toch erg jammer. Dames en heren, ik ga met Kristo, Rune en Sune met een veel te grote crossmotor spelen.

Adieu,

Bob.