Wavering on waves in Whitsundays.

Weesgegroet gammele volgelingen,

Na een volgende bus ervaring zijn we weer uitgestapt. Ditmaal in Airlie Beach. Toen we rond half 10 's ochtends de bus uitstapten keken we linea recta de lagune in van Airlie Beach en de zon begroette ons met een warme vuist. Na de tassen uit het luik gesleept te hebben hoorde ik in de verte een malle aap schreeuwen.

'' WHAA SURFGAST DAAR HEB JE 'M! GEK KOM HIER DAN! ''

Staat er een Nils op de parkeerplaats met een busje van het Bush Village hostel. Ik had met die gast toen hij in Spot X was een paar avonden gedronken in mijn tijd als crewmember daar. Na een vlotte Hollandse babbel zijn we naar het hostel gegaan waar ik zo ongeveer 15 Nederlanders heb ontmoet. Alles en iedereen klaar voor de wedstrijd die avond. Nederland - Japan ( 1 - 0 Woohoo ). Paar foto's staan er wel tussen van die Oranje avond.

De volgende dag heb ik weinig uitgevoerd anders dan een beetje uitbrakken en m'n tas inpakken want de dag erop was ons vertrek naar de Whitsundays. De boot, Tongarra, lag klaar in de haven toen we aankwamen bij het oppikpunt. Na even wachten kwam er een lange staak met een gigantische bos zwarte krullen van de pier aflopen en die begon wild '' TONGARRAAAAAAAAHHHH!!! '' te schreeuwen. Na een paar kreten stond onze groep bij elkander en kon de introductie beginnen.

Voordat we de boot op mochten stappen werd ons gevraagd of we bananen bij ons hadden. Nee dus. Toen mochten we onze schoenen uittrekken en de boot opstappen. Waarom we geen bananen mee mochten nemen werd later uitgelegd. Een korte versie van de speach van de kaptein.

'' Boys boys, girls girls. Do you all speak English? ''  - yes.
'' Do you all understand Australian? '' - yes.
'' Well done. Now. Welcome on the Tongarra, I'm Lachy (Lucky), and I'm your skip for the next 2 days. Jared just picked you up, he's the deckie and we have 2 lovely bitches on board for our dishes etcetera. Breakfast will be served whenever it is made, and it will be made whenever we feel like making it. When it's done we'll invite you to eat it. If you ask when breakfast will be, we'll say never. Lunch is served at lunchtime, whenever we feel like eating lunch and if you don't want any you should ask when we have it ready. Dinner will mostly contain just food and will be served after the sun has set. More than that I can't say. We're going to do the best trip that the weather will let us do. I do a different trip every single time depending on the weather and the water. All I can tell you about our trip right now is that we're going that way (*wijst naar een eiland in de verte) but more than that I can't say cause I'm making this up as I go along. ''

Na die bende wat veiligheidsmik en daarna was het varen, varen, varen. De zee was ruw en de boot deinste ontzettend op en neer. Een grote groep mensen was na een half uur / uur al zeeziek. Met een hand in de maag op het achtersteven van de boot, en er was er zelfs een die moest in bed gaan liggen omdat die verder weinig anders kon. Mooie bende dat ik helemaal nergens last van heb gehad. Het zeilen door de eilanden was echt prachtig. Je hebt een ontzettend uitzicht aan letterlijk elke kant die je op kan draaien. We hebben de eerste dag een gigantisch stuk gezeild, we zijn ongeveer 6 uur aan het varen geweest. Het was pikkedonker en het regende toen we aankwamen in de baai waar we de nacht zouden doorbrengen. Er was al uren geen boot meer te bekennen aan de horizon omdat de zee te ruw was om verder te varen. Maar onze schipper vond dit allemaal onzin en ging er lekker doorheen. Hij zei '' Tomorrow you'll thank me because you'll be the first people on Whitehaven Beach. '' En gelijk had hij.

Eenmaal het anker uitgeworpen ging er in luttele minuten een tent over de hele boot heen en werden er matjes uit de floaters getrokken. Slaapzakken en kussens etc. en bijna iedereen sliep buiten. Ik heb beide dagen op het dak van de boot geslapen, vanaf daar kon je langs de tent heen kijken en had je een adembenemende sterrenhemel boven je.

De volgende dag om 7 uur op en na het opruimen van de bedden en de boot-tent werd er ontbijt geserveerd, want het was ontbijt-tijd. De eersten die klaar waren konden in het kleine bootje stappen met 5 tegelijk en je werd naar de kust gebracht. ( Er waren ongeveer 30 man inclusief crew op de boot ) Een korte bushwalk over een berg naar een uitzichtpunt en naar beneden over Whitehaven Beach. Prachtige foto's geschoten die staan er wel tussen. Na een paar uur terug naar de boot voor een zeiltochtje naar een prachtig snorkel punt. Daar hebben we tussen duizenden vissen gezwommen. Een beetje met een duikbril door het koraal heen duiken. Gigantische gele zeekomkommers, vissen groter dan mijn romp in kleuren die je ogen pijn doen. Groen, blauw, gele vissen. Zwart, rood, paarse vissen, roggen en schildpadden. Het was echt bloedmooi. Het koraal zelf had ook allerlei kleuren.

Na deze snorkeltrip zijn we nog naar een andere baai gegaan voor een duik. Hier was veel minder vis maar mooier koraal volgens de kaptein. Wederom, gelijk had hij. We hebben ook een ontzettend zeldzaam beest gezien. Lucky had in 6 jaar tijd 2x zo'n beest gezien en hij zit 5 / 6 dagen per week op zee in de Whitsundays. Ik heb geen flauw idee hoe je het in het Nederlands zegt maar het was een '' Dugong ''. Zeemannen van vroeger verdachten deze mystieke beesten ervan zeemeerminnen te zijn. Dit was omdat ze net als dolfijnen verdrinkende mensen te hulp schieten. Na het snorkelen was het etenstijd en we worpen ons anker uit in een baai waar een andere kleine zeilboot dobberde. Staan er 2 Nederlanders op de boot waar ik mee in Hervey Bay was opgetrokken. Toevallig. Naar elkander toegezwommen en een paar pilsjes genuttigd, dat was wel grappig.

Deze avond kregen we van de schipper de bananen-reden te horen. Dit stamde af van oud bijgeloof. Bananen hebben een goedje in hun schil wat ander fruit sneller rijp maakt. Dus als zeemannen hun romp volwierpen met eten en de zak met fruit etc. waar ook bananen in zaten werd dan ontzettend snel rijp en ging ook snel over datum/ slecht. De gassen die daarbij vrijkwamen waren zwaarder dan lucht en bleven hangen in de romp. Als er dan een vonkje bijkwam dan ontplofte de hele boot. Lang bleef het een raadsel waarom dit gebeurde, maar het gebeurde alleen als er bananen aan boord waren dus vandaar is het ontzettend slecht geluk als je een banaan aan boord van een boot neemt.

De volgende ochtend vroeg op en terugzeilen, dit was nog wel een eindje. Aangekomen in de haven, helemaal kapot, doorweekt en met knikkende beentjes van die boot af. Raar lopen op land omdat je net 2 dagen hebt lopen balanceren over een heen en weer schommelend object.

Die avond was er een afterparty van de boot in een kroegje waar we nog lekker los zijn gegaan met de hele groep. Engeland - Slovenie gekeken wat echt een kutpot was. Engeland heeft weliswaar gewonnen maar niet omdat ze zo goed aan het spelen waren. Om half 4 's ochtends lam het hostel in strompelen en weer op om jullie deze blog te brengen.

We hebben zojuist de bus naar Townsville geboekt, daar gaan we morgen vroeg heen. Dit is een kleine 4 uur met de bus. Morgenavond is er namelijk een full-moon party op Magnetic Island waar wij ons bij zullen voegen met ongeveer 10 mensen die we onderweg hebben ontmoet en ook allemaal zullen zatlappen op dit feest.

Het is tijd voor ontbijt, half 3 's middags. Yes.

Dag dag, tot de volgende update. Xxx