Funky fun on freezing furniture.
23 juni 2010 - Mackay, Australië
Wederom welkom wanlezers,
Van fruitige verhalen naar adembenemende actie is een hele switch. Ik ben zelf ontzettend blij deze gemaakt te hebben en weer aan de reis te wezen. De Whitsundays waren absoluut adembenemend, prachtige uitzichten en hard zeilen over ruwe wateren.
Ons verhaal was achtergelaten in Hervey Bay na mijn Fraser Island tour. De 2 dagen chillen in Hervey Bay waren saai en gevuld met veel hoognodig inhalen van slaap uren. Zoals gepland is onze grote reis vanaf Hervey Bay verder gegaan naar Mackay. De busrit was een godsgruwelijke 10,5 uur waar ik geen minuut van heb kunnen slapen omdat de hele bus vol zat. Iemand voor, naast en achter je is niet relaxed in zo'n krappe bus. Na ongeveer 2 uur praten met mijn achterbuurman kwam ik erachter dat hij ook Nederlands was dus toen konden we in het Nederlands verder. Hij had een hele tijd met Canadezen gewerkt waardoor zijn accent niet van echt te onderscheiden was en hij herkende in mij ook geen Nederlands accent.
Verder was de bustour weinig boeiend en dit bleek ook van Mackay nadat we aan waren gekwamen. Begrijp me niet verkeerd, in 's werelds saaiste plekken kan je met leuke mensen een goede tijd beleven. Dit hebben we dus ook zeker gedaan. Aangekomen in Mackay was het eerst zoeken naar een hostel aangezien er maar 2 waren volgens de reisgids. Blijkt, nadat we met alle bepakking en bezakking 20 mins hadden gelopen, dat een van die 2 hostels zojuist failliet is gegaan. Toen moesten we 20 mins terugzeulen naar het busstation, vragen waar de andere zat en nog 'n half uur met die rommel rondhobbelen. Alles acceptee eenmaal aangekomen waren de kamers wel duurder dan verwacht. 55 Dollar per nacht voor 2 personen. Toen we de kamer inwandelden kwamen we er ook achter dat dit gezellige nachtjes werden want er stond alleen een 2-persoons bed.
Ook hier konden we gelukkig nog wel overheenkomen dus toen zijn we Mackay en het hostel maar 'ns gaan verkennen. Na het ontmoeten van wat vriendelijke Aussies die werken vanuit het hostel zijn we maar naar bed gegaan want na zo'n bustrip ben je ka-pot. De volgende dag een beetje door Mackay heengehobbeld en wat rondgekeken, gechilld in een lagoonzwembad en 's avonds was het tijd voor wat pils en kinderachtig vermaak. Vanaf het dak van het hostel met eieren op voorbijsnellende auto's werpen was echt het toppunt. Met 3, 27 - 30 jaar oude, Australiers op een riggel kruipen en van alles met melkproducten bombarderen.
De dag van de epische wedstrijd. Duitsland Servie, met mijn Duitse reisgenoot. Je kan je voorstellen dat dit een treurige, tragische gebeurtenis was. Omdat alle locale sportclubs / cafe's een rugby wedstrijd aan het uitzenden waren kregen we World Cup alleen op TV in een rale stripclub. Er zijn echt ontzettend weinig Australiers die ook maar ene flikker om voetbal geven, maar goed. Om de 20 minuten kwam er een dame met een gigantische voorgevel vragen of we nieuw gerste nat wilden dus alles was wel prima. Na deze hilarische vernedering voor onze oosterburen zijn we naar het hostel gesneld.
Dit was namelijk onze laatste nacht in Mackay, om 7:20 's ochtends ging onze bus naar Airlie Beach. Wij wilden niet voor nog een nacht betalen dus toen we om 9 uur 's avonds uitcheckten en onze tassen meenamen zijn we zo door de achteringang weer naar boven gerend en onze tassen bij de vriendelijke Aussies op de kamer geworpen. We kwamen terug in het hostel na de wedstrijd en de Aussies deden de deur voor ons open. Deze 2 gasten waren momenteel op LSD aan het trippen en snapten er allemaal de kloten van dus wilden we z.s.m. onze tassen van die kamer halen. Eenmaal buiten op het dakterras in de menigte was het wel relaxed. 2 Aussies en 'n Engelse hadden LSD in hun vingers kunnen krijgen en zaten lekker te spacen op het dakterras. Ik zal kijken of ik de filmpjes daarvan nog op internet kan zetten, niet spectaculair, het lijkt wel op 'n lachkick als je er naar kijkt.
Maar, eenmaal gaande in de party kwam de hosteldame rond middernacht weer naar boven.
'' Boys what the hell are you doing here? You didn't pay for this night! ''
Dus moesten we met tassen, zakken, kleren en bende de straat op. Slapen op banken onder sterren. Zwerverstyle. Maar zo'n 500 meter van het hostel was een grote rivier waar een boardwalk naast was met mooie bankjes en een dak erboven. Op een grote vierkante bank hebben we het onszelf comfortabel gemaakt, in 20 lagen kleding gekleed en zijn we gaan chillen. Beetje muziek erbij, biertje er naast en een beetje babbelen. We hadden zo'n 7 uur te doden. Om 6 uur ging de Subway open dus ontbijt daar stond in steen gegrift. Toen we om 6 uur daar op de stoep zaten, wachtend op de open deuren van ons ontbijtstation zagen we 2 zwarte schimmen in de schemering in onze richting strompelen. Van links naar rechts tot ze aan de overkant van de straat stonden.
'' BOBBBEEEEEHHH!!H!H!!!!! WHAAAAAAAAAAAA STILL HEREEE!! TOLD YOU MANN!!!!
De 2 Australiers uit het hostel waren de hele nacht wezen tripstappen en liepen nog door het centrum van Mackay. Na een hartelijk afscheid onder een sappig broodje Subway baanden we ons door het centrum naar het busstation, Airlie Beach en Whitsundays baby.
Ik doe het Whitsundays verhaal eventjes wat later omdat dit al langer duurde dan verwacht. De update komt snel dames en heren, geen genuil.

Maakt me verder weinig uit, heb m'n geld terug en die gast zit met 'n kind en 'n spuuglelijk wijf in een der armere landen. Waar hij ook nog zijn vrienden, of ja voorheen vrienden, veel geld schuldig is.