Pearly white sand and serpentine lakes.

Dag dames, dag heren,

Het is weer tijd voor een update uit Australie, spijtig heeft het zo lang op zich moeten laten wachten. In de tussentijd heb ik al over tropische stranden gereden, van rostwanden de verte in getuurd en in parelblauwe meren liggen badderen. Ik kan eerlijk gezegd niet klagen over de afgelopen paar dagen. Oprotten uit Bundaberg is het beste wat me is overkomen tijdens mijn reis. Eerlijk gezegd moest ik ook wel een traantje laten bij het verlaten van mijn 3-maand-maten. Het is 3 maand lang mijn huis geweest en je bouwt toch wel sneller dan normaal een band op in zo'n hostel. Maar goed, er zijn grote groepen mensen die ik allemaal weer terugzie in Cairns of wat dan ook.

's Ochtends vroeg vertrekken na een rauw feest waren de traptreden de bus in moeilijker dan verwacht. Het was maar een uurtje of 2 naar Hervey Bay en daar zat jammergenoeg zelfs nog een dikke eetpauze in voor de chauffeur waardoor het wat langer duurde. Om half 6 stonden we dan op het busstation in Hervey Bay en de shuttlebus naar ons hostel was snel gevonden. Zo rond 6 lagen we met bepakking en bezakking in de TV kamer / Keuken te maffen omdat we pas om 11 uur in konden checken. Dat zijn die foto's van de dames op de vloer en bank, slapend.

Ingecheckt en geinformeerd gingen we onze kamers in om alle tassen uit te pakken en eindelijk in een fatsoenlijk bed een gat in de dag te maffen. Dat is gewoon wat je hier 's middags doet omdat het vaak te saai is om wakker te blijven in sommige hostels. Maar in dit geval waren we gewoon kapot. De volgende dag moesten we om 7 uur alle tassen in een opslag hok mikken en kregen we onze Jeeps met alles erop en eraan. Drank inslaan, eten inslaan en alles in de kar pakken. Na het aanpassen van alles wat aangepast had moeten worden mochten we dan eindelijk op pad. Een klein half uurtje naar de pond en over naar Fraser Island.

Eenmaal aangekomen zijn we met onze 3 auto's tellende kolonne een weg gaan banen door het tropische regenwoud met mulle zandweggetjes die ontelbare kuilen telden. Ik zal kijken of ik de video die ik van het rijden gemaakt had nog op internet kan zetten. Op naar Lake Birrabeen. Na even chillen langs het mooie meer moesten we snel verder omdat we voor zonsondergang bij het kamp moesten zijn wat nog een dikke 2 uur rijden was over 75-mile Beach. Onderweg nog even door Eli Creek gebadderd maar dit was niet bijster bijzonder aangezien het bewolkt was en er weinig mooie foto's gemaakt konden worden.

Van de 3 jeeps zijn we met 2 bij elkaar gaan staan op de camping en de andere groep voelde er weinig voor om in tenten te slapen en zijn in een gigantische houten hut gaan liggen. Dit was de ''Boring car'', met een paar 30 jarige Zwitsers, wat Duitsers en slaapverwekkende kerels. Wij zaten in een auto met Elizabeth, Isabel, Benedicte en Inger-Marie, de 4 Noorse dames uit Dingo. Sofia, de Zweed uit Dingo, Felix mijn reisgenoot en Emily een Engels meisje dat aan onze 7-man tellende groep was toegevoegd want elke jeep heeft 8 inzittenden. De andere jeep zat vol met 5 Ieren en 3 Engelsen die wel van een drankje hielden en je ziet al waar het heengaat. De eerste avond was het mooi raak, de drank vloeide rijkelijk en elk vrouwpersoon had een mannelijk partnertje gevonden voor de avond toen uiteindelijk alle tenten dichtgeritst werden.

De volgende dag was het al prachtig weer toen ik uiteindelijk met een lichte ring in mijn kop van de vloer kroop. Ja je slaapt namelijk niet zo comfortabel in een uit elkaar gerukte slaapzak op de grond. ( Ik ging slapen in een slaapzak en werd wakker onder een deken, had in m'n slaap dat hele ding uit elkaar getrokken. :P ) Snel na ontbijt de kar in stappen en onderweg naar pittoreske plaatsjes en idyllische vergezichten. Naar Indian Heads, dat prachtige uitkijkpunt waar je de foto's van het strand met de zee mooi kan zien. Dan door naar Champagne pools, die kleine van de zee afgeschermde mini-zwembadjes met lekker warm water waar echt kalm in gelegen kon worden.

Op de terugweg langs het wereldberoemde schipwrak van de Maheno om wat kiekjes te knappen en aan de BBQ te beginnen. De BBQ werd afgetrapt met een goon power hour. Ik zal dit eventjes kort uitleggen. Goon is wijn in dozen, rale goedkope troep dat je hier als backpacker maar drinkt omdat alle andere drank niet te betalen is. Een krat Grolsch kost bijvoorbeeld bijna 50 dollar. ( Een goedkoop kratje waterpils kost 35 ) Elke minuut, voor een uur lang drink je 2 vingers wijn. Na 60 shots wijn sta je wel op je kop te dansen. 2 Ieren en een Engelsman hadden tijdens het power hour hun darminhoud al netjes over het zand verspreid. Een Ier, Bernard, ging zelfs op minuut 58. Dat is gewoon zonde. Een mooie feest avond volgde waar de volgende dag de schade van te zien was maar niet herinnerd kon worden.

De volgende ochtend werd Elizabeth, onze vriendelijke Noorin, zonder een enkel van haar kledingstukken liefjes wakkergekieteld door de ochtendzon. Toen ze in de gaten had dat ze bilnaakt op de grond in een tent lag met 3 mannen moest ze hoogstwaarschijnlijk wel even aan haar rijkelijk beboste bol krabben. Ze had wat kinderpreventie materiaal gevonden wat er nogal gebruikt uit zag en kon met de grootste moeite niet meer herinneren welke Ier ze beklommen had de avond van tevoren. ( De Ieren konden het zich ook niet meer herinneren. ) Toen het uiteindelijk echt tijd werd om op te staan omdat de pond vertrok om kwart voor 2 kwamen we erachter dat er in plaats van 2, nog maar 1 jeep voor de tent stond. Uiteindelijk toen de Engelsen wakker werden konden ze zich herinneren dat ze dronken gingen joyriden op het strand. Ze wisten echter niet meer waar ze het voertuig achtergelaten hadden. Na een zoektoch van een uur rond de camping werd de jeep met deuren en ramen open langs de weg naar het strand van de camping gevonden.

Vlot alles inpakken en wegwezen. Iedereen met een massieve kater in de kar hobbelend en schommelend over de gruwelijk ruwe wegen naar de boot. Een paar kotspauzes later kon iedereen zijn ontbijt en lunch binnen houden en was het plankgas naar de pond. Op tijd aangekomen, aangemeerd, ingestapt en van het eiland vertrokken. Dat was Fraser.

Rustig rusten in roestige rustrekken. Rale bedden die te klein zijn beginnen me wel te irriteren. Waarom zijn alle bedden 1.90M. Waar gaat dit over? Alsof iedereen kleiner is dan dat. Maar goed, na wat slaap en nog wat meer een beetje bijgekomen van Fraser. 2 Dagen chillen in Hervey Bay waar het zo mogelijk nog saaier is dan in Bundaberg en vanavond kan ik op weg naar Mackay. Rockhampton is van de planning geschrapt omdat ik te veel mensen ben tegengekomen die me mededeelden dat dit een duf dorp was.

Nu is het 12 uur, tijd voor 'n bammetje. Dames en heren, tot over een paar dagen.

Bob. :D